środa, 5 sierpnia 2015

Lewocza - perła Słowacji cz.1

Lewocza  (Levoča) położona jest we wschodniej Słowacji, między Popradem a Preszowem, w malowniczej Kotlinie Hornackiej, w historycznym regionie Spiszu. Miejscowość posiada wyjątkowo cenny zespół architektoniczny i w 2009 roku wpisana została na Listę UNESKO. Jedną z ozdób Rynku jest renesansowy Ratusz z udostępnionymi do zwiedzania pięknymi wnętrzami. Ale o tym w następnym poście.


Lewocza w całości zachowała swoje Stare Miasto oraz część dwukilometrowych niegdyś murów obronnych o sześciu basztach i trzech bramach. Zachowała się również średniowieczna siatka ulic z prostokątnym Rynkiem i kamieniczkami w stylu gotyckim i barokowym. Jest ich ponad pięćdziesiąt.

Kościół p.w. świętego Jakuba

Największym skarbem miasta jest arcydzieło sztuki średniowiecznej – kościół p.w. świętego Jakuba. Znajduje się w nim najwyższy na świecie (18,6 m) ołtarz gotycki z początku XVI wieku, wykonany w drewnie lipowym przez mistrza Pawła z Lewoczy, nazywanym często „słowackim Witem Stwoszem”. Czy kiedyś doszło do spotkania mistrza  Pawła z mistrzem Witem Stwoszem? Prawdopodobnie tak, w Krakowie. Wnętrze kościoła jest unikatową galerią sztuki średniowiecznej. Podziwiać tu można jeszcze trzynaście ołtarzy bocznych (osiem późnogotyckich, dwa renesansowe i trzy barokowe). Cenny jest również zbiór gotyckich przedmiotów liturgicznych oraz monstrancje barokowe.


Ołtarz główny wykonany przez mistrza Pawła. Tryptyk ten składa się z predelli mieszczącej pełnoplastyczną scenę Ostatniej Wieczerzy, szafy z figurami Marii z Dzieciątkiem, świętych Jakuba i Jana Ewangelisty, zamykanej skrzydłami z płaskorzeźbionymi (awersy) i malowanymi (rewersy) scenami przedstawiającymi Żywot św. Jakuba i zwieńczenia, które tworzą strzeliste fiale. Pośród których figury Ojców Kościoła: Augustyna, Hieronima i Grzegorza Wielkiego (pocztówka).


Prawdopodobnie mistrz Paweł uwiecznił swoją podobiznę, jako twarz jednego z Apostołów w rzeźbiarskiej scenie Ostatniej Wieczerzy (kopia).


75 metrowa wieża kościoła góruje nad Lewoczą. Pod koniec XVIII wieku, ze względu na zły stan techniczny, wieżę rozebrano i ponownie postawiono w latach 1852 - 1858.